Sunday, June 01, 2008

Σας παρακαλούμε, ελάτε να συζητήσουμε



Πρώτη είδηση σε όλα τα δελτία, καυτές ανταποκρίσεις από τα Σκόπια, αναλυτική κάλυψη των γεγονότων, σχόλια, εμβριθείς αναλύσεις και έκφραση ελπίδων η κάλπη να βγάλει σώφρον κυβερνητικό σχήμα που θα υποστείλει την σημαία του αλυτρωτισμού και θα δεχθεί να συνδιαλαγεί με την χώρα μας για το θέμα του ονόματος.

Και δος του και ξαναδός του ο Γκρουέφσκι να κορδώνεται και να το παίζει άκαμπτος και πατριώτης.




Αυτό είναι το σκηνικό που κυριαρχεί τις τελευταίες μέρες στην ειδησεογραφία της Ελλάδας και μόνον ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα άλλαζε την σειρά ιεράρχησης των γεγονότων στα δελτία.

Αλήθεια, με τίποτε άλλο σημαντικότερο δεν έχουμε να ασχοληθούμε; Εμείς θα παρακαλάμε για συνεννόηση;

12 comments:

LocusPublicus said...

Οχι βέβαια, με τι να ασχοληθούμε; Δεν είναι ηδονικό να βλέπεις πως υπάρχουν και χειρότερα, αρα εσύ πάς καλά; Δεν σου δίνει αυτό παρηγοριά, δύναμη, δεν είναι τοξικό να ξέρεις πως είσαι ο γίγαντας, ενώ αυτοί οι τριτοκοσμικοί αμερικανόδουλοι, οι macdonalίστες της δημοκρατίας, θα υποφέρουν στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα το οποίο εμείς έχουμε τόσο ένδοξα δαμάσει;

Univers said...

Μία ερμηνεία της εμμονής στη γείτονα και τα εκεί συμβαίνοντα είναι όντως το αίσθημα ανωτερότητας που εμπνέουν στους Έλληνες οι συνθήκες διεξαγωγής των εκλογών εκεί.

Μία άλλη είναι η έξαψη των παθών, η δημιουργία αρνητικών αισθημάτων με την καθημερινή αναπαραγωγή του εθνικιστικού παραληρήματος των γειτόνων περί "μακεδονικού έθνους". Ό,τι ενοχλεί και σοκάρει πιθανώς απομακρύνει και από το τηλεκοντρόλ, μειώνει το ζάπινγκ.

Πάντως επιμένω να πιστεύω ότι εμείς ωριμάσαμε αρκετά στην τελευταία 15ετία και βάλαμε αρκετό νερό στο κρασί μας. Αντίθετα οι γείτονες παραληρούν περισσότερο από κάθε άλλη φορά, εμφανώς ενθαρυμμένοι από την υποστήριξη της υπεράκτιας υπερδύναμης, η οποία φαίνεται αποφάσισε ότι ο εκτοπισμός της Ρωσίας από την Βαλκανική θα επιτευκτεί με πολυδιάσπαση της τελευταίας σε φιλοαμερικανικά προτεκτοράτα.

Με τις πόρτες που κλείσαν στα μούτρα τους προσφάτως, ελπίζω οι γείτονες να καταλάβουν ότι στον κόσμο δεν γίνεται πάντα (τουλάχιστον δεν γίνεται μόνον) ό,τι θέλει η μαμά Αμερική.

Στο κάτω - κάτω, αυτοί κινδυνεύουν με διάλυση, όχι εμείς.

Univers said...

...Είναι προφανές ότι η εκρίζωση του μακεδονικού μυθεύματος από την παιδεία τους δεν είναι ρεαλιστικός στόχος. Στο κάτω - κάτω, όλοι οι λαοί έχουν μια δόση μυθολογίας στην ιστορία τους. Αλλά τα όνειρα για μακεδονικό έθνος με πρωτεύουσα την Θεσσαλονίκη θα ξεθυμάνουν και ίσως να μαραθούν, αν δεν τους περάσει αυτούσια η αξίωση για αυτοπροσδιορισμό, με την ιστορική φιλολογία που τον συνοδεύουν.

Patsman said...

Πάνω-κάτω, οι Σκοπιανοί βρίσκονται εκεί που ήμασταν εμείς πριν 20 χρόνια. Τόσο σε επίπεδο ιδεολογιών και νοοτροπίας όσο και σε επίπεδο καθημερινότητας και αγοραστικής δύναμης.

ΥΓ: Κοτζάμ δελτίο ειδήσεων έβγαλε μεγάλο ιδιωτικό κανάλι από τα Σκόπια! Είμαι περίεργος να μάθω τι κέρδισε σε τηλεθέαση...

Univers said...

Μάλλον λες για τον ΑΝΤ1... Ήταν για γέλια!

Και η ΝΕΤ δεν πήγε πίσω σήμερα. Ένα τέταρτο το έφαγε με τις εκλογές και τα επεισόδια.

LocusPublicus said...

Δεν θα έβαζα όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι, το καλάθι της Αμερικής. Κατανοώ την υπάρχουσα νοοτροπία πως η Αμερική όλα τα μπορεί, αλλά δεν είναι έτσι. Η Αμερική έχει μια μεγάλη αρνητική ιστορία προς τους συμμάχους της. Πολλές φορές υπόσχεται πράγματα που δεν μπορεί να εκπληρώσει. Οταν τα πράγματα αλλάζουν, πουλάει υποσχέσεις και σύμμαχο και υποχωρεί. Παίζει πάντα με πολλά εναλλακτικά σενάρια.

Στην παρούσα περίπτωση, πιστεύω πως οι γείτονές μας έχουν πολύ περισσότερα προβλήματα απ' όσα μπορούν να παραδεχτούν. Το πρόβλημα των Αλβανών είναι ένα απ' αυτά. Η έλλειψη δημοκρατικής παράδοσης είναι ενα άλλο. Ενω με το όνομα τα κατάφεραν, ο δρόμος μπροστά τους είναι ολισθηρός. Ας μην ξεχνάμε πως το μόνο πρόβλημα της Ελλάδας είναι και παραμένει η Τουρκία.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ said...

Για να παραφράσω τον Τζώρτζ Μπους διερωτώμαι ποιο είναι το ιδιοφυές επιχείρημα που θα πείσει τα Σκόπια να πάψουν να επιμένουν στην πλαστή ονομασία τους..
Συζητήσεις και πάλι συζητήσεις για τα μάτια του κόσμου.
Βεβαίως δεν παύουν να υπάρχουν και στην χώρα μας τόσον οι "πονόψυχοι" όσον και οι "ρεαλιστές" πολιτικοί οι οποίοι πιστεύουν ότι μπορεί να βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση..
Δεν συμμερίζομαι ούτε την "πονοψυχία" των μεν ούτε τον "ρεαλισμό" των δε, τουλάχιστον για τα προσεχή 20 χρόνια..
Νομίζω ότι πρέπει απλώς να συζητάμε (στο πλαίσιο του ΟΗΕ) και να κάνουμε τον λυπημένο επειδή δεν βρίσκεται λύση..

Univers said...

@ χριστοσ βαρδακασ:

Πιθανώς η έκφραση ανησυχίας και λύπης της Αθήνας να είναι μέρος του πολιτικού παιχνιδιού (για να φαίνεται ότι συνεχίζουμε να επιθυμούμε την συμβιβαστική λύση), αλλά η υπερβολική προσπάθεια να πείσουμε γι' αυτό νομίζω ότι είναι αυτοακυρωτική και εν πολλοίς γελοία...

Δεν νομίζω επίσης ότι είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε την Αμερικανική ετυμηγορία για την περιοχή. Δεν είμαι πολιτικός - και μάλιστα εξειδικευμένος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας - για να μπορώ να έχω πλήρη εικόνα του διακυβεύματος που εμπεριέχεται στην επιμονή της Ελλάδας στο θέμα της ονομασίας, αλλά είμαι πολύ καχύποπτος απέναντι σε "ρεαλιστές": Οι ίδιοι προμήνυαν κοσμοϊστορικές καταστροφές σε περίπτωση μη αποδοχής της άλλης Αγγλοαμερικανικής ετυμηγορίας για την περιοχή, του σχεδίου Ανάν - και εντούτοις τίποτε το καταστροφικό δεν συνέβη, απεναντίας.

Σε Αμερικανό πολιτικό αξιωματούχο (δεν θυμάμαι ποιον) αποδίδεται και η παραίνεση προς "φίλους" της Αμερικής: "Να κάνετε αυτό που είναι συμφέρον για σας και όχι αυτό που σας λέμε εμείς ότι είναι συμφέρον για σας!"

Univers said...

@ locuspublicus:

Το αναφέρω για να ευθυμήσουμε και λίγο: Εκπρόσωπος ενός από τα δύο αλβανικά κόμματα της FYROM, ρωτήθηκε από έλληνα δημοσιογράφο ποια είναι η γνώμη του για το θέμα της ονομασίας και απάντησε: "Εμάς δεν μας απασχολεί το όνομα, ας ονομασθεί όπως θέλει, ακόμα και Disneyland!"

Είναι φανερό ότι τους αλβανόφωνους τους απασχολούν άλλα...

Και η Βουλγαρία, βέβαια, δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την σμίλευση "μακεδονικού φρονήματος" στην γείτονα, το αντίθετο μάλιστα... Θα περίμενε λοιπόν κανείς οι ενδιαφερόμενοι για την διατήρηση της ακεραιότητας της FYROM να είναι λίγο πιο διαλλακτικοί με τους Έλληνες, που φτάσαν να δέχονται στην πραγματικότητα ένα τόσο σημαντικό "δάνειο" (για να μην πούμε φαλκίδευση της ιστορίας) με μόνο περιορισμό αυτόν του γεωγραφικού προσδιορισμού. Αλλά αυτοί ονειρεύονται αλύτρωτες πατρίδες...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ said...

Συμφωνώ απολύτως. Γιαυτό και εκτιμώ ιδιαιτέρως τον κ. Τάσσο Παπαδόπουλο. Θεωρώ μεγάλη απώλεια για την Κύπρο και για την Ελλάδα την μη επανεκλογή του.

doctor said...

Η διαμάχη για το όνομα είναι για γέλια. Άλλωστε ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε άτεκνος...

doctor

Univers said...

@ doctor:

Καλό!

Επί της ουσίας: Νομίζω ότι η όλη διαμάχη έχει ακρότητες και - αν πάρει κανείς απόσταση από την Βαλκανική, τα γεγονότα της και τα προβλήματά της - μοιάζει και είναι σε σημαντικό βαθμό γελοία.

Νομίζω ότι η επιθυμία οικειοποίησης "δι αποκλειστικήν χρήσιν" μίας ιστορίας και ενός πολιτισμού που μεσουράνησε πριν μερικές χιλιάδες χρόνια είναι αστεία: οι πολιτισμοί και η ιστορία είναι κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει, πάντως, το γεγονός ότι υπάρχουν στοιχεία που ενώνουν την σύγχρονη Ελλάδα με τον "ελληνισμό" της εποχής των κλασσικών χρόνων, της εποχής του Αλεξάνδρου και των ελληνιστικών χρόνων, με πρώτο απ' όλα την γλώσσα. Δεν πέσαμε λοιπόν από τον ουρανό, υπάρχει κάποια συνέχεια, όσο και αν δεν είναι λογικό να θεωρούμε εαυτούς απ' ευθείας απογόνους των αρχαίων.

Οι Σκοπιανοί δεν έχουν πολιτιστικά, γλωσσικά (και κατά δεύτερο λόγο εθνολογικά) ουδεμία σχέση με τους Μακεδόνες των Αλεξανδρινών χρόνων. Η δημιουργία "μακεδονικής" συνείδησης στοχεύει σε μία ρεβάνς για την εκρίζωση του σλαβικού στοιχείου από την σήμερα ελληνική Μακεδονία. Απλώς γαρνίρεται με λίγη Αλεξανδρινή δόξα,γιατί η ανακίνηση των παθών της εποχής των Βαλκανικών πολέμων, γυμνή από αρχαία δόξα δεν είναι αρκετά πειστική για να ξεσηκώσει και να εμπνεύσει αλυτρωτισμό.

Ο μέσος Έλληνας δεν νομίζω ότι ενοχλείται που κάποιος εκτός συνόρων απλώς επικαλείται καταγωγή από τον Αλέξανδρο και τους Μακεδόνες του, όπως δεν ενοχλείται που κάποιοι Αφγανοί (αν δεν κάνω λάθος) θεωρούν τους εαυτούς τους απογόνους των στρατιωτών του Αλεξάνδρου. Ενοχλείται από τον αλυτρωτισμό των γειτόνων, από την εμμονή τους στους μεγαλοϊδεατικούς χάρτες.

Η Ελλάδα καταπίεσε μειονότητες (εν προκειμένω την σλαβική) και ομογενοποίησε δι εξελληνισμού πληθυσμούς εντός των συνόρων της, όπως και ελληνόφωνοι πληθυσμοί υπήρξαν θύματα τέτοιων πρακτικών εκτός των συνόρων της. Δεν θα πρέπει όμως να γυρίσουμε πίσω σ' αυτά. Και η όλη στάση των Σκοπίων είναι σαφέστατο βήμα προς τα πίσω. Στάση που έχει ενθαρρυνθεί μέχρις αποθρασύνσεως από τις ΗΠΑ. Αποκορύφωμα αυτής της αποθρασύνσεως είναι ο απερχόμενος Υπουργός των Εξωτερικών της FYROM που αγνοώντας κάθε διπλωματικό κώδικα (κώδικα που σέβονται ακόμη και πανίσχυρες χώρες όταν απευθύνονται σε ανίσχυρα κράτη) προέβη επανειλημμένως σε δηλώσεις όπου ενέπλεκε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας με το θέμα... Ζαχόπουλου! Σε τέτοιου ύφους προσβλητικές και απαξιωτικές δηλώσεις (δηλώσεις στις οποίες χλευάζεται αξιωματούχος άλλης χώρας - εν προκειμένω προωθυπουργός - ως εμπλέκων την εξωτερική πολιτική της χώρας του με ερωτικά γαϊτανάκια) δεν γίνονται ούτε από τις ΗΠΑ για την Ουαγκαντούγκου... Είναι θέμα savoir vivre της διπλωματίας. Και από μέρους μας υπάρχουν ακρότητες,αλλά όχι από χείλη υπευθύνων για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής, τουλάχιστον όχι πρόσφατα.

Θέλω να πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει υποχωρήσει αρκετά και η επιμονή της πλέον στην τωρινή διαπραγματευτική της θέση (σε συνδυασμό με την διαπίστωση ότι στον Κόσμο δεν γίνεται μόνον της... Αμερικής) θα λογικεύσει κάπως τους Σκοπιανούς.

Έως την εποχή που όλα τα Βαλκάνια θα ανήκουν σε μία εννιαία κρατική οντότητα έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Εν τω μεταξύ δεν ξέρουμε πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα προτεκτοράτα που φυτρώνουν το ένα μετά το άλλο στα βόρειά μας.