Κρίσιμες αποφάσεις

Με αφορμή την ανάρτηση του vasikos metoxos περί καταναλωτισμού, μια διαφήμιση που με εκνευρίζει απίστευτα, για την ευκολία με την οποία θεωρούν οι δημιουργοί της ότι μπορούν να μοχλεύσουν την βούληση των υποψηφίων αγοραστών.

Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου

Στενούς συνεργάτες και στελέχη που τον στήριξαν για την επανεκλο-γή του επέλεξε ο Γ.Παπανδρέου για το Πολιτικό Συντονιστικό Όργανο που θα έχει την ευθύνη της αντιπολιτευτικής δράσης, έως το Συνέδριο, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 22 έως τις 24 Φεβρουαρίου. Το ίδιο είχε γίνει λίγα 24ωρα νωρίτερα με την Γραμματεία Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου. Μέθοδος ηλεκτρολογική, για την αποφυγή συσσωρεύσεως ανεπιθύμητων φορτίων.

Rush Hour - Χωρίς λόγια

Rush Hour 1




Rush Hour 2

Ο Καραγκιόζης στη λαϊκή

- Έλα πάρε κόσμε! Διαλιέχτε!

ΔΕΗ και μαϊδανοί...

Όποιος κάνει ο ίδιος τα ψώνια του, τουτέστιν όποιος δεν έχει την πολυτέλεια υπηρετικού προσωπικού, γνωρίζει πόσο... ευαίσθητες είναι οι τιμές των προϊόντων της λαϊκής στις διακυμάνεις των τιμών του πετρελαίου. Θα 'λεγε κανείς ότι οι πωλητές δεν φτιάχνουν καρτελάκια με τιμές αν δεν μάθουν πρώτα πόσο κυμαίνεται το... βαρέλι brend στις διεθνείς αγορές. (Η τάση υπερτίμησης - σπέκουλας - σ' αυτή την εξάρτηση είναι οφθαλμοφανής, αφού τα μεταφορικά έξοδα είναι μέρος, μόνον, του συνολικού κόστους παραγωγής και διακίνησης τέτοιων προϊόντων: με 100€ καύσιμα μετακινούνται τόνοι εμπορεύματους, από τους οποίους το προσδόκιμο κέρδος είναι πολλές εκατοντάδες ή και χιλιάδες €.)*

Αντιθέτως, η τιμή της κιλοβατώρας της ΔΕΗ πρέπει να περάσει από σαράντα κύματα πριν αναπροσαρμοσθεί,** εν μέσω σημαντικών αυξήσεων των τιμών βασικών πρώτων υλών της παραγωγής της (πετρέλαιο, φυσικό αέριο - με τις τιμές του τελευταίου να είναι σε άμεση εξάρτηση από τις τιμές του πετρελαίου). Σημειωτέον ότι η ΔΕΗ είναι εισηγμένη εταιρεία. Το κράτος εισέπραξε χρήματα από την μετοχοποίησή της και ως αντάλλαγμα θα την παραδώσει, υποτίθεται, κάποια στιγμή στους νόμους της αγοράς.

Μα, θα πείτε, "θέλεις να ανεβούν οι τιμές;" Σαφώς και όχι (αν και η συρρίκνωση των κερδών ή οι ζημίες της ΔΕΗ καλύπτονται ούτως ή άλλως από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλ. πάλι από τον καταναλωτή). Αλλά επιτρέψτε μου να διαπιστώσω ότι στην αγορά ενέργειας όπως και σε πολλές άλλες πτυχές της οικονομίας επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα μια ερμαφρόδιτη κατάσταση, όπου κάποιες κινήσεις προς την κατεύθυνση της αποκρατικοποίησης δεν έχουν ολοκληρωθεί (και είναι αβέβαιο το εάν και πότε θα ολοκληρωθούν). Κυρίως δεν εξαλείφθηκαν (1) τα μονοπώλια εκείνα που ακυρώνουν στην πράξη την λειτουργία του ανταγωνισμού (2) ο στρεβλωτικός έλεγχος του κράτους επί της λειτουργίας των εταιρειών (πχ. επί των διορισμών προσωπικού) (3) η προνομιακή - λόγω "κεκτημένων" - μεταχείριση των εργαζομένων τους εν σχέσει με αυτούς του ιδιωτικού τομέα.

"Επιχειρήσεις κοινής ωφελείας" όπως η ΔΕΗ θα έπρεπε: Ή να παραμείνουν κρατικές (αν και μάλλον είναι λίγο αργά πια), με διασφάλιση επιπέδων κερδών ικανών να ανατροφοδοτήσουν επενδύσεις και παράλληλη αποδόμηση του εργασιακού παραδείσου που τις μετέτρεπε σε τσιφλίκι της εκάστοτε κυβερνώσας παράταξης. ...Ή να οδεύσουν προς πλήρη ιδιωτικοποίηση, με το να τεθούν χωρίς εξαιρέσεις υπό τους νόμους της αγοράς και να εξασφαλισθεί η επαρκής δραστηριοποίηση εναλλακτικών ιδιωτών ανταγωνιστών, ώστε να μην είναι έρμαιο ο καταναλωτής ενός και μοναδικού ιδιωτικοποιημένου μονοπωλίου.

Δεν είμαι βέβαιος ότι σε αγορές σαν την Ελλάδα ιδιωτικοποίηση και ανταγωνισμός μεταξύ παρόχων τέτοιων κοινωφελών υπηρεσιών μπορούν να λειτουργήσουν: όσο μικρότερη η αγορά, τόσο λιγότερο το ενδιαφέρον δυνητικών ανταγωνιστών. Έχουμε, επιπλέον, χάσει πολύ χρόνο, όταν επιμέναμε στα μονοπώλια, εν όσω σε άλλες χώρες η ιδιωτικοποίηση προχωρούσε. Η μετάβαση είναι σαφώς δυσχερής και απαιτεί χρόνο. Αλλά αφού έχει αποφασιστεί, όσο παρατείνεται, τόσο το χειρότερο νομίζω για τον καταναλωτή.

* Δεν είμαι άνθρωπος του εμπορίου, αλλά έχω την αίσθηση ότι η ίδια τάση διογκώσεως της επιβάρυνσης από τις αυξήσεις του πετρελαίου υπάρχει στα περισσότερα προϊόντα διατροφής, που μοιάζουν έτσι να παρασκευάζονται από... πετρέλαιο!

** ...για να θυμηθούμε τον όρο που προτιμούσε το επιτελείο του μακαρίτη του Ανδρέα για τις αυξήσεις, ώστε να τις αποδαιμονοποιεί.

Απόγνωση

Παραιτήθηκαν ο πρόεδρος και 5 μέλη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Αποσβολωμένη η Ελλάς παρακολουθεί τις εξελίξεις. Αμφίβολο αν θα λειτουργήσει σήμερα το κράτος. Σοκαρισμένοι οι πολίτες φοβούνται να ξεμυτίσουν από την πόρτα τους, καθώς ο Μεγάλος Αδελφός - ανεμπόδιστος πια από τα αδάμαστα προοδευτικά πνεύματα της Επιτροπής - κυκλοφορεί ελεύθερος και καταγράφει τα πάντα.

Γρηγορείτε! Ο μπαμπούλας βγήκε παγανιά και κανείς πλέον δεν είναι εκεί έξω για να τον κατατροπώσει. Μπουουουουουουουουου!

Περισσότερες εντυπώσεις και σχόλια, για το πρώτο κρίσιμο 12ωρο χωρίς Επιτροπή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, αργά το απόγευμα - αν και εφ' όσον υπάρχουμε ακόμη.

Update 21/09/2007 14:53: Τελικά υπάρχει ζωή μετά (ενν. την παραίτηση της επιτροπής και των επαϊόντων της). Απίστευτο...

Σημειώσεις:
(1) Ο πίνακας ("Θάνατος στο δωμάτιο αρρώστου") είναι του Νορβηγού Edvard Munch (1863-1944), περισσότερου γνωστού στο ευρύ κοινό για τον πίνακά του "Η κραυγή".
(2) Παραπέμπω σε εξαιρετική, κατά την γνώμη μου, σχετική αρθρογραφία του Πάσχου Μανδραβέλη, στην ιστοσελίδα του (medium.gr), σχετικά με υπερβολές που παρήγαγε η εν λόγω επιτροπή, υπό την μέχρι πρότινος σύνθεσή της. Ο ίδιος θεωρεί ότι παρ' όλα ταύτα κακώς παρεκάμφθη ("ανόητες αποφάσεις, αλλά αποφάσεις"). Προσωπικά, στην συγκεκριμένη περίπτωση κρίνω εκ του αποτελέσματος. Και εν πάσει περιπτώσει, ας αποφασίσουμε πρώτα τι είναι προσωπικά δεδομένα και τι όχι και ακολούθως συστήνουμε επιτροπές για τη διαφύλαξη των πρώτων.