Παραμορφωτικοί φακοί

"Να τα πάρουν από αυτούς που τα 'χουν κλέψει!". Αυτή η ατάκα αναπαράγεται από στόμα σε στόμα τις τελευταίες μέρες ανά την επικράτεια. Και βεβαίως κλέφτες υπάρχουν: άνθρωποι που λόγω θέσεως επωφελήθηκαν και ιδιοποιήθηκαν δημόσιο χρήμα, από ευρωπαϊκά κονδύλια αλλά και από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Όμως αυτή την πιπίλα τη χώνουν στο στόμα του καθενός, γιατί βολεύει πρωτίστως αυτόν: είναι πολύ δυσάρεστο να αποδεχθεί ότι είναι και αυτός (εσύ, εγώ, ο άλλος) μέρος του προβλήματος.

Ότι δηλ. για τον ασύλληπτο ιδιωτικό δανεισμό φταίνε μεν οι πολιτικοί που δεν σε ειδοποίησαν επαρκώς για την επικείμενη έκρηξη των οφειλών των νοικοκυριών, φταίνε οι τράπεζες που σκορπίσαν χρήμα επισφαλώς και ασύδοτα, αλλά φταις και εσύ που δανειζόσουνα για να πας διακοπές, για να αγοράσεις οθόνη Plasma για το σαλόνι σου, για να πάρεις 4Χ4 (και να το παίζεις άρχοντας και large τύπος) και για να μετακομίσεις σε "καλό προάστειο".

Ότι για τους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς φταίνε τα κόμματα που διόρισαν στρατιές αργόσχολων στο Δημόσιο Τομέα αλλά ο άμεσα ωφελημένος από αυτό είσαι εσύ, που ενώ πλεονάζεις απελπιστικά ως καθηγητής, έχεις βάλει την ουρά σου στο Δημόσιο, δουλεύεις από 8 έως 20 ώρες εβδομαδιαίως, κάνεις φρέσκος και τα ιδιαίτερά σου και κοροϊδεύεις την κοινωνία.

Ότι για την Ολυμπιάδα που μας καταχρέωσε πανηγύριζες και συ (και αξίωνες μάλιστα ανερυθρίαστα τον μη αποκλεισμό των αναβολισμένων αθλητών της πατρίδας σου - καθ΄ότι σε έκαναν "εθνικά υπερήφανο" - ενώ δεν σε συγκινεί ανάλογα η προοπτική η χώρα σου να βελτιώσει την παραγωγική και εξαγωγική της δυναμική, αφού αυτό χρειάζεται δουλειά και προσπάθεια και όχι δημοσιοϋπαλληλικές αργομισθίες).

Είναι χρήσιμη λοιπόν η καραμέλα "έξω οι κλέφτες". Άλλο ένα παυσίπονο - παραισθησιογόνο για όσους δεν εννοούν να παραδεχθούν ότι "δυστυχώς φταίξαμε και εμείς", ότι οι "κλέφτες" είναι σαρξ εκ της σαρκός ενός διεφθαρμένου, ράθυμου, δυσπροσάρμοστου λαού που έμαθε να ζει με δάνεια και επιδοτήσεις. Να ακουμπά με αυταρέσκεια στον μεγαλοϊδεατισμό του ενδόξου παρελθόντος χωρίς καμία στόχευση για το μέλλον, πέρα από την - με κάθε μέσο - μεγιστοποίηση της καταναλωτικής του ευχέρειας.

Και οι ψευδαισθήσεις της ύστατης στιγμής δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να επιβεβαιώνουν την βαρύτητα της καταστάσεως....

(χωρίς) Άρτον και (με πλούσια) θεάματα

Γιατί έχω έντονη την εντύπωση ότι η όλη περιήγηση Παπανδρέου εις Ευρώπας και ΗΠΑ στήθηκε ως επικοινωνιακό κόλπο για δημιουργία εντυπώσεων στο εσωτερικό; Είμαι προκατειλημμένος;

Οι όλες διαβουλεύσεις για τον πιθανό δανεισμό της Ελλάδας με λογικότερα επιτόκια από Ευρωπαϊκούς θεσμούς - αν η πίεση στα επιτόκια από τους συνήθεις δανειστές μας συνεχισθεί - δεν θα μπορούσαν να είχαν γίνει σε επίπεδο υπουργών οικονομικών ή ακόμη και με μυστική διπλωματία; Και αν, έστω, έπρεπε να φανεί ότι προετοιμάζεται ευρωπαϊκή θεσμική εναλλακτική λύση, ώστε οι δανειστές μας να εκλογικεύσουν τις απαιτήσεις τους σε επιτόκια, το ταξίδι στις ΗΠΑ τι νόημα είχε; Μη μου πείτε τα περί βίζας γιατί εδώ καγχάζουμε... (Ο πολύ εύστοχος - αυτή τη φορά - Τσίπρας είπε, χαριτολογώντας, ότι τους εργαζόμενους απασχολούν οι αποδοχές τους και όχι αν θα χρειάζονται βίζα για να πάνε στην Αμερική!)

Πόσο να κόστισαν σε επίπεδο εθνικών συμφερόντων οι χειραψίες με Ομπάμα -Χίλαρυ και οι εμφανίσεις σε πλαϊνά πόντιουμ;

What it takes...

Αν για μερικές δεν αρκεί η ευγενής φιάλη του καμπανίτη οίνου, ούτε καν τα διεθνώς αναγνωρισμένα προσόντα επαγγελματιών...

...για άλλους η ομάδα είναι το μόνο αφροδισιακό. Οι οπαδοί της ΑΕΚ σε οργασμό ευρηματικότητας!

Παιδιά...

Μείγμα παιδικής αθωότητας και ανατέλλουσας ανεπιτήδευτης θηλυκότητας! Τσιγγανόπουλο...

Mon ami Nicolas

Από τη στιγμή που ανέλαβε ο Nicolas την προεδρεία στη Γαλλία, σύμπας ο ελληνικός σοσιαλισμός εύχεται, προβλέπει και ενίοτε ανακοινώνει την επικείμενη καταβαράθρωσή του. Ιδιαίτερα ο... υπαρκτός σοσιαλισμός του ΠΑΣΟΚ (ο μόνος που είχε επανειλημμένως την ευκαιρία να δείξει επί ελληνικού εδάφους τι εστί σοσιαλισμός στην πράξη) χύνει εδώ και μερικά χρόνια χολή και όξος για τον ταλαίπωρο το Νικόλα.

Από τα πρωτοκλασσάτα και δευτεροκλασσάτα στελέχη του μέχρι και την αεί σοσιαλίζουσα ΝΕΤ με την prime time παρουσιάστρια ειδήσεών της Μαρία Χούκλη και την ανταποκρίτριά της Θωμαΐδα Τάδε (προκεχωρημένο φυλάκιο της ελληνικής κοπής σοσιαλδημοκρατίας στα Ηλύσια Πεδία) - ιδιαίτερα μάλιστα την τελευταία - όλοι προβλέπουν, από την εκλογή του ήδη, μετρημένες και πικρές μέρες για τον καρδιοκατακτητή Γαλάτη. Δεν λέω βέβαια για το Mega, που τον έχει κάνει στόχο για darts...

"Οι Γάλλοι δεν τον θέλουν", "η δημοτικότητά του κατακρημνίζεται", "προβλήματα έχει στο κόμμα του", "σε σκάνδαλα έχει μπλεχτεί" κοκ. Αλλά και ο απλός κόσμος του ΠΑΣΟΚ καλή κουβέντα δεν του χρωστούσε. Οι πάντες αναμένουν και εκεί την τελική επικράτηση του σοσιαλισμού, παρ' ότι οι εις Παρισίους θεσμοθετημένοι κομματικοί του θεματοφύλακες έχουν τα κακά τους χάλια εδώ και χρόνια.

Έλα όμως που τα πράγματα γύρισαν και ήρθε η κατάσταση να κρεμόμαστε από τα... βαρίδια του Sarkozy (τα βαρίδια της διακυβέρνησής του, τα προβλήματά του στο κόμμα και στη χώρα του εννοώ, μην με παραφράζετε παρακαλώ).

Έτσι ο σκληροπυρηνικός καπιταλίστας, ο νεοφιλελεύθερος Sarkozy, ο διαπλεκόμενος, ο υπερφίαλος κοντοστούπης/θύμα γεροντοέρωτα, έγινε εν μιά νυκτί ο φίλος μας, ο άνθρωπός μας, αυτός που μας καταλαβαίνει και θα μας συμπονέσει, εκείνος που θα μας γλιτώσει από τα νύχια της σφιχτοχέρας σκύλας Μέρκελ!

Ο ψαλιδοχέρης George (παρανόμι που του ταιριάζει γάντι μετά το ψαλίδισμα μισθών και επιδομάτων που δεν θα αποτολμούσε ούτε ο πιο ανάλγητος νεοφιλελεύθερος) έκανε την σοσιαλιστική του καρδιά πέτρα και έγλυψε εκεί που το κόμμα του και ο κόσμος που το στηρίζει έφτυνε τόσα χρόνια παχειά και με αηδία. Mon ami Nicolas λοιπόν.

Πώς το είχε πει ο μπαμπάς Παπανδρέου εκείνο το αμίμητο, μετά από ένα δραματικό διάγγελμα από τηλεοράσεως; "Καληνύχτα σας".