Υπόθεση εργασίας

Η μαζική απελευθέρωση κουνουπιών μολυσμένων με τον ιό του Δυτικού Νείλου είναι μέρος των προβλέψεων του Μνημονίου που υπογράφηκε μεταξύ Τρόικας και Ελλάδας. Πρόκειται για παροχή βοήθειας με up-to-date technical and scientific expertise, που προφανή σκοπό έχει την μείωση της δαπάνης του ελληνικού κράτους για καταβολή συντάξεων.

Τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους...

Όλα είναι δρόμος

Τέταρτο - ναι, τέταρτο! - δρόμο για το μέλλον των αγορών στη δημοκρατία ψάχνει ο Γιώργος Παπανδρέου, όπως τουλάχιστον προκύπτει από συνέντευξή του σε αμερικανική εφημερίδα. Φαίνεται ότι το 'χει η γενιά των Παπανδρέηδων να ψάχνει δρόμους: Από τον "Τρίτο δρόμο για το Σοσιαλισμό" του... Αείμνηστου ("Αξέχαστου" θα 'ταν πιο ρεαλιστικό) περνάμε στον Τέταρτο δρόμο για τις Αγορές (και την Δημοκρατία, βεβαίως - βεβαίως...) του Γεωργίου του Νεωτέρου. Λαμπρά! Τουλάχιστον υπάρχει μια διάθεση προσγείωσης, εκλογίκευσης των προσδοκιών.

Τώρα βέβαια, τι συμμετοχή μπορεί να έχεις σ' αυτές τις παγκόσμιες αναζητήσεις τη στιγμή που χρωστάς της Μιχαλούς, δεν σε υπολογίζουν ούτε οι ταλαίπωροι τρικοσμικοί Βαλκάνιοι γείτονές σου, σε σουτάρει κανονικά μια χώρα σαν τη Σλοβακία και (το κυριότερο) δεν παράγεις πλέον ως Έθνος πρακτικά τίποτα, από Τεχνολογία μέχρι Τέχνες και από σκόρδα μέχρι Πολιτισμό, είναι ένα εύλογο (αν και το αναγνωρίζω, βαθύτατα... ανθελληνικό) ερώτημα!

Αλλά δε βαριέστε! Τα όνειρα, οι ονειρώξεις και τα παραληρήματα μεγαλείου παρέχονται χωρίς χρέωση. Τα έχει ανάγκη άλλωστε και το πόπολο για να πορεύεται. Είναι παρηγορητικό, όταν έχεις βίαια κουτρουβαλήσει καμιά εκατοστή σκαλιά στην κλίμακα της διεθνούς φτώχειας, να έχεις την ψευδαίσθηση ότι ανήκεις στο παγκόσμιο "think tank" και συνδιαμορφώνεις με Γαλλίες, Αμερικές και Γερμανίες το Αύριο. Ταχ' αύριον έσσεται άμεινον...

I can't get no satisfaction

Αυτός ο λαός έχει βαθειά μέσα του ριζωμένο το αίσθημα του ανικανοποίητου. Άκουγα την πρωινή ζώνη της ΝΕΤ (κάπου εκεί γύρω στις 07.30 πμ. - να μην με νομίζετε και αργόσχολο...), όπου στηλιτεύονταν η ύπαρξη μεγάλων διαφορών στην τιμή της βενζίνης από πρατήριο σε πρατήριο.

Πέρα από το γεγονός ότι διαφορές από περιοχή σε περιοχή της Ελλάδας είναι εν μέρει δικαιολογημένες (διαφορετικά κόστη μεταφοράς), διαφορές στην ίδια γειτονιά είναι και δείγμα υγιούς λειτουργίας της αγοράς. Επιτέλους, αν όλοι οι πρατηριούχοι είχαν τις ίδιες τιμές, δικαίως θα τους κατηγορούσαμε για "εναρμονισμένες πρακτικές" τιμολόγησης!

Η ουσία του πράγματος βρίσκεται - κατ' εμέ - αλλού: Με διαρκείς και ουσιαστικούς ελέγχους να διασφαλίζεται η προστασία του καταναλωτή απέναντι σε κρούσματα νοθείας ή σε υπερχρέωση με βάση ενδείξεις από "πειραγμένους" ογκομετρητές. Ώστε ο ανταγωνισμός να είναι υγιής και όχι να διαλέγει ο καταναλωτής το δήθεν φθηνότερο πρατήριο καυσίμων και στην πραγματικότητα να τον ληστεύουν θρασύτατα. Τα υπόλοιπα είναι για να γκρινιάζουμε.

Κι αν είναι να γκρινιάξετε, γκρινιάξτε (δικαίως) με την ληστρική κρατική φορολόγηση: Φόροι και δασμοί φτάνουν το 1€ ανά λίτρο βενζίνης, αυτή τη στιγμή...

Ρε πώς αλλάζουν οι καιροί...

Πρόσθετο πακέτο εγγυήσεων ύψους 25 δισ. ευρώ προς τις τράπεζες θα εξασφαλίσει ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. Να θυμίσουμε (έτσι για να γίνεται κουβέντα...) τι έλεγε προεκλογικά ο σημερινός πρωθυπουργός; Εγκαλούσε την τότε κυβέρνηση ότι χάριζε χρήματα στις τράπεζες! Αυτά τα χρήματα και άλλα (που ασφαλώς... υπήρχαν) θα εξοικονομούσε, ώστε να μην χρειαστεί να υποβληθεί ο Έλληνας πολίτης σε αφαίμαξη. Τώρα, βέβαια, ανακάλυψαν την αναγκαιότητα στήριξης των εγχώριων τραπεζών. Καμαρώστε:



Το 'χουν στο αίμα τους, ως φαίνεται, οι Παπανδρέηδες το παπατζίδικο, την εξαπάτηση... Αλλά και τα ΜΜΕ τηρούν άκρα του τάφου σιωπή. Αν οι παλινωδίες αυτές ήταν της ΝΔ θα τις είχαν κεντρικό θέμα σε κάθε δελτίο...

Ακούνε τι λένε; Θυμούνται τι είπαν;

Διαπρύσιος κήρυκας της απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων παρουσιαζόταν χθες η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σ. Γιαννακά, από τα παραθύρια των βραδυνών δελτίων. Αλλά προσέξτε με ποιο επιχείρημα: Το ΠΑΣΟΚ, έλεγε, ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις απέναντι στον ελληνικό λαό προεκλογικά και δεν μπορεί να τις αθετήσει!

Επειδή λωτό δεν έχω δοκιμάσει ποτέ και η μνήμη μου δεν με έχει ακόμη προδώσει, θυμάμαι πολύ καλά ότι οι μόνες δεσμεύσεις που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά (και οι οποίες το έφεραν στην εξουσία) ήταν ψευδαισθησιογόνες αοριστολογίες, ευχάριστες στα αυτιά των ψηφοφόρων: Θα αυξήσουμε τους μισθούς πάνω από τον πληθωρισμό, δεν θα αυξήσουμε τον ΦΠΑ, δεν θα αυξήσουμε τα όρια συνταξιοδότησης κοκ. Απέναντι σε έναν λαό συνηθισμένο να ακούει μόνον ευχάριστα και με τις συντεχνίες έτοιμες να στυλώσουν τα πόδια σε οποιαδήποτε εις βάρος τους ανατροπή, κανένα ελληνικό κόμμα με αξιώσεις διεύρυνσης της εκλογικής του βάσης (πολλώ δε μάλλον το ΠΑΣΟΚ, που μοίραζε τόσα χρόνια αφιόνι στους εθισμένους στις ψευδαισθήσεις νεοέλληνες) δεν θα εξιστορούσε προεκλογικά το πικρό δέον γενέσθαι*. Και ούτε βέβαια θα το επέβαλε μετεκλογικά, αν δεν επιβαλλόταν έξωθεν διά της βίας.

Σε χώρα, βέβαια, του πολιτισμένου κόσμου με παράδοση κοινοβουλευτισμού όπου οι ψηφοφόροι λογίζονται ως πολίτες και όχι ως ζωντανά στο παχνί, τέτοια κολοσσιαία μετεκλογική ανατροπή των προεκλογικών δεσμεύσεων θα οδηγούσε αυτονόητα σε παραίτηση και εκλογές. Αλλιώς δεν θα είχαν νόημα το κοινοβούλιο, οι εκλογές και η δημοκρατία. Αλλά, ασφαλώς, δεν περιμέναμε τέτοια ευαισθησία από τους εγχώριους υπηρέτες του κοινοβουλευτισμού: δεν μας αξίζει άλλωστε.

Τα όσα ανερυθρίαστα υποστηρίζει σήμερα η επικοινωνιακή γραμμή του ΠΑΣΟΚ ("σας σώζουμε, όπως είχαμε δεσμευθεί") είναι μέτρο του θράσους των πολιτικών μας. Εμείς τους ψηφίσαμε, να μην ξεχνάμε. Μας αξίζουν...



* Το έκανε η ΝΔ μόνο και μόνο επειδή είχε δεδομένη την ήττα, ήξερε ότι τέτοια μέτρα εν Ελλάδι μόνον από... σοσιαλιστικό κόμμα θα μπορούσαν να παρθούν και επειδή, επιπλέον, ο Καραμανλής αναζητούσε όψιμα μια ηρωική έξοδο και μία ιδιότυπη υστεροφημία (ο Θεός να την κάνει...).