Thursday, October 25, 2007

Και αυτοί για τον λεβιέ

Ο...λεβιές απασχολεί και τους πρωταγωνιστές αυτού του διαφημιστικού clip της Mercedes.



"Levier" γαλλιστί, "lever" αγγλιστί, "μοχλός" ελληνιστί.
Αυτός κι αν είναι μοχλός. Μοχλεύει όλη την φύση και με χαρακτηριστική άνεση σύμπασα την ανθρωπότητα...

Σημ.: Για τυχόν σχόλια, στο προηγούμενο, ...θεματολογικά συγγενές, post.

Tuesday, October 23, 2007

Ο άτιμος ο λεβιές

Ατάκα Alonso εκστόμισε ο Lewis Hamilton μετά τον δραματικό τελευταίο αγώνα της Formula 1, όπου προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων της McLaren - Mercedes του στοίχισαν τον τίτλο.


Ο παρακάτω διάλογος είναι από τα pitstop:


Ham.: The bloody gearbox stuck repeatedly! Ιt made me loose time.
Engin.: Are you sure? I hardly believe that!
Ham.: Then C-for yourself!

Friday, October 19, 2007

Καημός

Οι δηλώσεις της Cécilia (για την χαρά που πήρε ο πρώην σύζυγός της Nicolas Sarkozy, με την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της Γαλλίας), βάζουν σε ζοφερές σκέψεις τον Ευάγγελο Βενιζέλο...




Η χιονάτη



Ακριβό μου διθέσιο, καλό μου αμάξι
που περνάς απ' τ' απαίσιο ξυστά
Κινητήρα και πλαίσιο στα 'χω πειράξει
για να τη βγεις πιο μπροστά
..............................
Μη με πας απ' το σπίτι
τ' ακούς, στο Θεό να με πας
Μυρωδιά καταλύτη
εσύ μοναχά μ' αγαπάς
..............................
Στο λευκό σου αερόσακο θα ξαγρυπνήσω
μ' αφημένο το πρόσωπο σκοπιά
Σ' ένα πάρκιγκ απρόσωπο θ' αποφασίσω
ποιόν εαυτό θα 'χω πια

Λίνα Νικολακοπούλου, από το "διθέσιο"

Το νέο Audi R8. Μια λευκή τίγρις δείχνει θυμωμένη τα δόντια της...
Ζητείται γητευτής για να τιθασεύσει την άγρια καλονή, έμπειρος, ριψοκίνδυνος και αποφασισμένος .

(κι αναρωτιόμουν, "θα το βγάλει σε λευκό, δε θα το βγάλει...")

Thursday, October 18, 2007

Μια φανταστική αποκλειστικότητα



Οι ειδήσεις τρέχουν και δεν αντέχω τον πειρασμό να σας μεταφέρω αποκλειστικές πληροφορίες σχετικά με στιχομυθία μεταξύ του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια και του Γάλλου Προέδρου Nicolas Sarkozy.

Αυτά μας λέει η επίσημη ειδησεογραφία. Μακριά, όμως από τα φλας και τις κάμερες, τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι. Στις πολυτελείς κάμαρες του Μεγάρου των Ηλυσίων, το σύστημα παρακολούθησης και ασφαλείας κατέγραψε διάλογο που σας τον μεταφέρω μόλις απομαγνητοφωνημένο:

Sark.: - Καλημέρα κε Πρόεδρε, μεγάλη μου τιμή να σας υποδέχομαι εδώ σήμερα. Η οικογένεια καλά;
Παπ.: - Καλά, καλά, πολύ καλά. Εσείς έχετε κάτι σκοτούρες, απ’ ότι μαθαίνω...
Sark.: - (χαμηλώνοντας λίγο τον τόνο) Είναι δυστυχώς αλήθεια... Χωρίζουμε με την Cécilia... Τέλος πάντων. Θα το υποστώ και αυτό.
Παπ.: - Έχετε και συγκρούσεις με τα συνδικάτα. Και εμείς άλλωστε... Ο κόσμος ανησυχεί... Νομίζω πάντως ότι πρέπει να κάνουμε μία συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης. Για το πού πάμε την ήπειρο, τι μορφή θέλουμε να δώσουμε στην αυριανή κοινωνία των πολιτών. Πώς θα ανοίξουμε την Ευρώπη, πώς θα την κάνουμε φιλόξενη για τρίτες χώρες που επιθυμούν την ευρωπαϊκή αγκαλιά. Ποιος θα είναι ο ρόλος της οικονομίας και ποιος της άμυνας. Με καταλαβαίνετε.
Sark.: - (παίρνοντας σοβαρό ύφος) Ακριβώς γι’ αυτό το τελευταίο θα ήθελα να σας ακούσω. Σκέφτεστε τελικά να συμπεριλάβετε τα Dassault Rafales στην αεράμυνά σας;
Παπ.: - (εμφανώς έκπληκτος) Μα..., ξέρετε αγαπητέ, εγώ δεν είμαι εξουσιοδοτημένος να μιλήσω γι’ αυτά....
Sark.: - (ακόμη πιο έκπληκτος) Πώς αυτό! Εγώ ζήτησα από την εδώ Ελληνική διπλωματική παρουσία να με φέρει σε επαφή με ομοιόβαθμό μου, επαρκώς εξουσιοδοτημένο.
Παπ.: - (αρχίζει να εκδηλώνει αμηχανία) Μμμμ, να σας πω... Στην Ελλάδα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι πρόεδρος, αναμφίβολα, αλλά το αξίωμα έχει σε εμάς, πώς να το πω... (διστάζει), διακοσμητικό χαρακτήρα...
Sark.: - (με ορθάνοιχτα τα μάτια) ...Διακοσμητικό;;;
Παπ.: - Ναι...δηλαδή πώς να το πω, κάτι σαν ύπατος κρατικός φιλόσοφος, υπεράνω όλων, που δεν εμπλέκεται σε θέματα που εγείρουν διαφωνίες, μόνον διαπιστώνει και περιγράφει με ωραία λόγια πράγματα πανκοίνως γνωστά και παραδεκτά. Κάτι σαν βασιλιάς σε βασιλευομένη δημοκρατία δηλαδή... (εμφανώς ανακουφισμένος) Είχατε παλιά βασιλείς και εσείς... (προσπάθεια να εκτονωθεί η συζήτηση)
Sark.: - (κοφτά) Ναι, είχαμε. Αλλά τους καρατομήσαμε, πάνε διακόσια χρόνια τώρα.
Παπ.: !!!!!............
Sark.: - Εν πάσει περιπτώσει, με ποιον μπορώ να μιλήσω στην Ελλάδα για τα Rafales; Με το Πρωθυπουργό; Με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης;
Παπ.: - (σοκαρισμένος ακόμη) Μμμμ, να σας πω... Με το Πρωθυπουργό ίσως. Αν και αυτός αρέσκεται επίσης σε συζητήσεις υψηλής πολιτικής, δεν του αρέσουν τα τετριμμένα θέματα. Και ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης θα μπορούσε ίσως να μιλήσει μαζί σας. Αν και είναι απασχολημένος με το να νουθετήσει την Λαϊκή Δεξιά που ανθίσταται στην λήψη μέτρων.
Sark.: - (σε πλήρη σύγχυση) Λαϊκή Δεξιά; Τέλος πάντων... Νομίζω ότι πρέπει να έρθω εκεί, να δω τα πράγματα από κοντά. Κάτι μου διαφεύγει. Με προσκαλείτε, έτσι δεν είναι; Ή δεν είστε εξουσιοδοτημένος ούτε γι’ αυτό;
Παπ.: - Πώς, πώς, όσο γι’ αυτό... Παρ’ όλα αυτά, (διστάζει) δράττομαι της ευκαιρίας αγαπητέ για να σας μεταφέρω το ζωηρό ενδιαφέρον της χώρας μου για τα μεγάλα ευρωπαϊκά θέματα: Την απασχόληση, την οικονομία, την πολιτική προς τον Τρίτο Κόσμο, την κοινωνία του μέλλοντος. Η Ελλάδα επιζητά ενεργό ρόλο στην διαμόρφωση της πολιτικής του αύριο.
Sark.: - (Με γαλατική αβρότητα, ελαφρώς snob) Μα μην ανησυχείτε αγαπητέ, μην ανησυχείτε! Γι’ αυτά τα θέματα μιλώ συνεχώς με την Angela Merkel, και τον Gordon Brown. Μην ανησυχείτε, όλα είναι υπό έλεγχο (σηκώνεται από την πολυθρόνα, προτείνει το χέρι). Δεν είναι για σας αυτά! Η Ευρώπη σας χρειάζεται γι' άλλα. Πάντως ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον σας.
Παπ.: - (σηκώνεται μουδιασμένος) Και εγώ ευχαριστώ κε Πρόεδρε. Στο επανιδείν.

Υ.Γ.: Όλα τα προηγούμενα γέννησε η καλπάζουσα φαντασία μου και ουδεμία διάθεση υποκρύπτουν να αμφισβητηθεί ο κεντρικός ρόλος της ισχυρής Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, κάτι για το οποίο δικαίως επαιρόμασθε τα τελευταία δέκα χρόνια.