Η χάρη Της και η χάρη του

Στην Σκιάθο, κοντά στον πρωθυπουργό, βρέθηκε εκτάκτως ο Διονύσης Μποτώνης, σε διατεταγμένη υπηρεσία: να επιχειρήσει διά του ρεπορτάζ του την σύνδεση του θρησκευτικού νοήματος της εορτής του 15Αύγουστου και των κρίσιμων στιγμών που ζει το έθνος. Και να φιλοτεχνήσει την εικόνα ενός Πρωθυπουργού - Σωτήρα. Αποδύθηκε σε απίθανες νοηματικές ακροβασίες - με στόχο να εντυπωθεί στο τηλεοπτικό κοινό (η επανάληψις γαρ μήτηρ της μαθήσεως...) ότι οι θυσίες δεν γίνονται χωρίς ελπίδα. Για την Ελλάδα ρε γαμώτο... Κόπιασε αραδιάζοντας ένα σωρό βερμπαλιστικές αρλούμπες: η όλη "δημοσιογραφική" κάλυψη θύμιζε έντονα τις ηθικοπλαστικές ανοησίες που λέγονται στις παρελάσεις. Έπρεπε, ασφαλώς, να τύχει αξιοποιήσεως και η μέρα: καμία ευκαιρία δεν αφήνεται ανεκμετάλλευτη.

Υπάλληλος είναι βέβαια ο άνθρωπος, αλλά δεν μπορώ να μην το πω: εμετικό...

Translation needed

Η εικόνα σύσσωμου του πολιτικού κόσμου της Ελλάδας (με πρωτοστατούντες βέβαια τους Παπανδρέου και Σαμαρά, αλλά μη υστερούντες σε ύφος και παραινέσεις και τους υπολοίπους) να παραδίδει μαθήματα πολιτικής και οικονομίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση, σας προκαλεί:

(1) κύματα γέλιου;
(2) θυμηδία;
(3) περισυλλογή;
(4) παγίδευση σε κυκεώνα θλιβερών σκέψεων;
(4) κατάθλιψη;

Τι θα σκεφτόταν άραγε ένας Ευρωπαίος ή Αμερικανός πολίτης, αν άκουγε τις δηλώσεις αυτές (που ευτυχώς δεν θα ακούσει, αφού προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση); Τι θα έλεγε για ένα έθνος που πανηγυρίζει κάθε φορά που η πολιτική του ηγεσία γυρίζει από την Ευρώπη με μία ακόμη δανειακή δόση, ενώ - δοθείσης της ευκαιρίας - παραδίδει μαθήματα οικονομίας και πολιτικής σε αυτούς συνεχίζουν να του χορηγούν τεχνητή αναπνοή; Πώς να λέγεται άραγε στα γαλλικά, τα αγγλικά ή τα γερμανικά το "άντε κοιτάξτε τα χάλια σας ρε ψωριάρηδες";

Να πέφτει χρήμα στην αγορά...

Η λογική που οδήγησε τη χώρα στον γκρεμό εξακολουθεί κυρίαρχη. Να πέφτει χρήμα στην αγορά, να βολεύονται και μερικές χιλιάδες (αν είναι και "δικοί μας" ακόμα καλύτερα...) και όσο για το πού πάει το χρήμα, αυτό λίγο νοιάζει.

Έτσι 150 προσλήψεις ανακοινώνει το Ινστιτούτο Νεολαίας, Οργανισμός που έχει περιληφθεί στην λίστα των προς κατάργηση Οργανισμών (προφανώς για να εξευμενισθεί η άπονη Ευρώπη). Με τι αντικείμενο; Ιδού: Υλοποίηση του έργου «Αναβάθμιση και Επέκταση της Λειτουργίας των Θυρίδων Επιχειρηματικότητας για την Ενθάρρυνση Και Στήριξη της Νεανικής Επιχειρηματικότητας» Αν ζείτε στην Ελλάδα θα καταλάβατε ήδη. Άλλωστε η διοίκηση του Οργανισμού με επίσημη ανακοίνωσή της δικαιολογείται, όπως είδατε, πολύ σεμνά: Λεφτά των ξένων, κυρίως, μοιράζουμε ρε παιδιά, μην κάνετε έτσι!

Μ' αυτά και μ' αυτά, σ' αυτό το ελληνικό μπάχαλο μπορούν να φτάσουν να απολύονται από την πόρτα υπάλληλοι του Δημοσίου που πρόσφεραν και προσφέρουν και από το παράθυρο να προσλαμβάνονται άλλοι σε αργομισθίες. Θα εκπλαγείτε αν το δείτε;

Δεν θέλω να σκέφτομαι τι σουτάρισμα θα φάμε αν και όταν η Ευρώπη θα έχει θωρακισθεί επαρκώς από τυχόν επέκταση της κρίσης, ή και αντίθετα αν αυτή κριθεί αναπόφευκτη, οπότε θα επικρατήσει το "ο σώζων εαυτόν, σωθείτω". Ουαί και αλίμονον..

Η δήλωση της ημέρας

«Το πολιτικό κεφάλαιο το Γ. Παπανδρέου παραμένει σταθερό και αναλλοίωτο», τόνισε ο νεοδιορισθείς υπουργός Εθνικής Αμυνας Π. Μπεγλίτης, προσερχόμενος στη Βουλή για τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου

Μεγάλε! Τρισμέγιστε! Από το στόμα μου το πήρες!

(Θα μου πεις, εδώ ο Sarkozy έχει εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου, να μην έχει ο Μπεγλίτης; - Προσέξτε και το ύφος στην φωτογραφία, αποδεικτικό ιδιάζουσας ευφυίας...)

Το δέκα το καλό

Από συνέντευξη του Θεόδωρου Πάγκαλου, στο «Έθνος της Κυριακής», 29.05.2011. Στο ερώτημα "Εξωκοινοβουλευτικά στελέχη σε κυβερνητικές θέσεις;" απαντά με παρρησία: "Να σας πω ένα παράδειγμα. Είστε σε ένα καράβι, έχει φουρτούνα και κινδυνεύει να βουλιάξει. Και εσείς μου λέτε ότι θα πετάξετε στη θάλασσα, αυτούς που ξέρουν πώς λειτουργεί το καράβι και θα βάλετε στο τιμόνι κάποιους τύπους που πέρασαν τη ζωή τους γράφοντας και σχολιάζοντας τι έκαναν οι άλλοι. Βέβαια υπάρχει η περίπτωση όπου εξωκοινοβουλευτικά στελέχη είναι χρήσιμα αλλά σε καμία περίπτωση η άσκηση της εξουσίας δεν μπορεί να αφεθεί σε πρόσωπα ή θεσμούς που δεν έχουν άμεση λαϊκή νομιμοποίηση."

Παραβλέπω το γεγονός πως το σχήμα των ανέμελων λαϊκιστών (το λιγότερο που θα έλεγε κανείς...) που άρπαξε την εξουσία με το εκμαυλιστικό σύνθημα "λεφτά υπάρχουν" έχει προ πολλού απωλέσει την λαϊκή νομιμοποίηση. Στέκομαι μόνον στην σχεδόν αυθάδη πεποίθηση πως ό,τι και να κάνει, όσο και να χτυπηθεί, ο ελληνικός λαός θα ακουμπήσει και πάλι αναγκαστικά σε "αυτούς που ξέρουν πώς λειτουργεί το καράβι", στους αναίσχυντους νταβατζήδες της μεταπολίτευσης, στους επαγγελματίες του πολιτικού στερεώματος που μας οδήγησαν στον σημερινό ξεπεσμό.

Και βέβαια όχι κύριε Πάγκαλε. Ουδείς λόγος ανησυχίας! Να απευθυνθούμε σε "τύπους που πέρασαν τη ζωή τους γράφοντας και σχολιάζοντας τι έκαναν οι άλλοι", ενώ έχουμε στη διάθεσή μας εσάς, τον θησαυρό του έθνους; Μα θα ήμασταν παράφρονες!

"Και τότε ξέρω θα δακρύσεις, πάλι σε μένα θα γυρίσεις" που τραγουδούσε και η Ελπίδα, κάπου εκεί γύρω στο '78. Όταν, με εφαλτήριο την μυθοποίηση της αντιχουντικής σας δράσης και μαγιά τον έμφυτο αριστερισμό της ελληνικής κοινωνίας, η δική σας γενιά (η αποκαλούμενη του Πολυτεχνείου) πολιόρκησε και κατέλαβε την εξουσία, σαρώνοντας το Κράτος με τους κομματανθρώπους σας, ως μία ιδιότυπη ρεβάνς του Εμφυλίου. Και ανέλαβε να αφανίσει την Ελλάδα από προσώπου γης.

Και τα κατάφερε! Της πήρε, βέβαια, 30 χρόνια. Έκανε τον Παπανδρεϊσμό παράδειγμα προς μίμησιν και για το "αντίπαλο δέος", την ιδεολογικά ασπόνδυλη ελληνική δεξιά, η οποία πηθίκισε τις μεθόδους σας. Αλλά τα κατάφερε. Τώρα είμαστε επιτέλους σε θέση να αποτιμήσουμε το μέγεθος και την έκταση της επιτυχίας σας. Και να πληρώσουμε, ΕΜΕΙΣ, ακριβά γι' αυτή...